علامه زین الدین جعفر زاهدى

تحصیلات

ادبيات عرب را نزد شيخ محمدتقى شاهرودى، شيخ محمد كاظم دامغانى، شيخ حسن هروى و شیخ محمد تقی اديب دوم خواند و سطح را در محضرشیخ مجتبی مدرس گیلانی ، شیخ هاشم قزوینى و شيخ مجتبى قزوينى ، شیخ غلامحسین محامی ، شیخ غلامرضا یزدی و... فراگرفت.

نامبرده دروس عالى خارج فقه و اصول را از حضرات آیات: میرزا مهدی غروی اصفهانی ، آیه الله العظمی سید محمد حسین بروجردی ، حاج میرزا احمد کفائى خراسانى، سید یونس اردبیلى،میرزا مهدى آشتیانى،شیخ محمدرضا کلباسى و سید محمدهادى میلانى ، میرزا حسین فقیه سبزواری و... و دروس حکمت و فلسفه را از حکیمانى چون: شیخ سیف‌اللّه ایسى، شیخ مجتبى قزوینى و میرزا مهدى آشتیانى ، سید ابوالحسن رفیعی قزوینی ، شیخ محمد غلی شاه آبادی ، میرزا احمد آشتیانی ، سید محمد اشکوری نجفی و... استفاده نمود،و خود به تدریس و تربیت طلاب پرداخت.

وى از محضر بزرگان به فراگيرى درس خارج استمداد نموده بود، از سال 1337ش به تدريس در دانشكده معقول و منقول (الهيات) دانشگاه فردوسى مشهد پرداخت و شاگردان بسيارى را تربيت كرد و به دليل داشتن مقام ارجمند علمى، موفق به دريافت اجازه روايى از عالمان زيادى شد. ایشان در سال 1337 به دانشکده معقول و منقول دانشگاه فردوسی مشهد دعوت شد و پس از طی مراحل ، به مقام دانشیاری و استادی در هر دو رشته نائل گردید . و سفرهای علمی متعددی به کشورهای : عراق ، مصر ، لبنان ، عمان ، حجاز ، یونان ، ترکیه ، سوریه ، مراکش ، اسپانیا ، ایتالیا ، آلمان ،و... داشت و با دانشمندان کشور های مختلف مباحثه و مذاکره داشت .

علامه زاهدى در اثر داشتن مقامى ارجمند و جایگاهى والا در علوم اسلامى از آیات و علماى بسیارى، موفق به دریافت اجازات علمى و روایى شد که مى توان به اجازات حضرات آیات: سید حسین فقیه سبزوارى (۱۳۳۷ش.)، شیخ هاشم قزوینى (۱۳۷۸ق.)، حاج آقا بزرگ تهرانى (۱۳۸۰ق.)، سید على بهبهانى رامهرمزى (۱۳۸۸ق.)، سید على مدد قائینى (۱۳۸۲ق.) سید محسن طباطبایى حکیم (۱۳۸۵ق.) شیخ محمدرضا کلباسى، سید شهاب‌الدین مرعشى (۱۳۸۵ق.)، میرزا حسن بن موسى احقاقى (۱۴۰۰ق.) از و سایر طرق و مذاهب: احمد عادل خورشید (پیشواى طریقه شاذلیه) (۱۳۹۲ق.)، محمود رنکوسى (۱۳۹۲ق.)، شیخ ابوالعباس امرانى حسنى مغربى (۱۳۹۶ق.)، محمد ادیب حسون (نزیل حلب) (۱۳۹۲ق.) اشاره کرد.

علامه زاهدى از سال ۱۳۵۶ق. در مدرسه نواب و خیرات خان مشهد به تدریس ادبیات و فقه و اصول و تفسیر و حکمت پرداخت. آنگاه به تدریس حکمت و فلسفه رو آورد و شرح منظومه و شرح اشارات و سایر کتب عقلى را درس گفت و كتاب‌هاى آموزنده بسيارى را نگاشت.

وفات

سرانجام بعد گذشت بيش از 8 دهه از عمر مبارکش، در سال 1419ق برابر با 1377ش، در سن 84 سالگى در مشهد به سراى باقى شتافت. و در حرم مطهر رضوی دفن گردید .

آثار

  1. ایضاح الاشارات . 4 جلد
  2. خود آموز منظومه . 3 جلد .
  3. خود آموز کفایه . 2 جلد .
  4. شرح نجات بوعلی . 3 جلد .
  5. شرح حکمه العین مبارکشاه بخاری
  6. روش گفتار، در فن معانى و بیان و بدیع.
  7. قواعد صرف و نحو، دستور زبان عربى
  8. اصول فن خطابه، در صناعت و وعظ و تبلیغ
  9. تاریخ فن مناظره، در یونان و مصر و ایران
  10. مبانى فن مناظره، در آداب بحث و جدل
  11. تاریخ ادیان، در چین و هند و ایران.
  12. مناظرات حضرت رضا(ع) با علماى زردشتى و یهودى و نصرانى.
  13. روش پیشوایان، در زندگانى چهارده معصوم(ع).
  14. حاشیه بر شرح اشارات.
  15. حاشیه بر مکاسب.
  16. حاشیه بر اسفار.
  17. حاشیه بر شرح منظومه.
  18. حاشیه بر کفایه الاصول.
  19. حاشیه بر شرح فصوص الحکم.
  20. حاشیه بر رسائل.
  21. حاشیه بر شرح اصول کافى (از ملا خلیل قزوینى).
  22. جنگ بین الملل در معرفت غنى اول، در علم کلام در ۳۱۰ صفحه است.
  23. گلشن دانشوران در ترجمه دانشمندان.
  24. تفسیر زاهدى، در تفسیر سوره هاى: یس، صافات و مؤمن.
  25. اخلاق از نظر اسلام.

استاد زاهدی فرزندی نداشت و روزهای آخر عمرشان بیشر در انزوا و غربت و بقول خودشان به تهذیب نفس میگذشت .

حدا را شاکرم در آخرین روزهای زندگانی استاد معزز در منزلی که نزدیک فلکه گنبد سبز مشهد داشتند خدمتشان رسیدم و در همان روزی که محضرشان شرفیاب شده بودم ، مطالبی فرمودند که تمام آینده زندگی و تحصیل مرامتحول و جابجا نمود . این سخن بگذار تا وقتی دگر .

منابع مقاله

زندگینامه خود نوشت استاد زین الدین زاهدی . پایگاه آیت‌الله فقیه سبزواری