حجه الاسلام خبازیان
خطیب شهیر فقید سعیدحضرت حجه الاسلام و المسلمین حاج شیخ مصطفی خبازیان زاده

مرحوم حجة الاسلام والمسلمین حاج شیخ مصطفی خبازیان زاده-متولد 1341 در اهواز دیده به جهان گشود. پس از اخذ دیپلم ریاضی در آنجا وآموزش های آغازین کتب سطح و استفاده از محضر اساتید و بزرگانی چون مرحوم آیه الله شیخ ابو الحسن انصاری ( سبط الشیخ ) صاحب کتاب مکاتب سه گانه و آیه الله سید ابوالحسن هاشمی بهبهانی و درک محضر مرحوم شیخ محمد تقی شوشتری صاحب قاموس الرجال ، درسال ۱۳۶۰ به مشهد مقدس هجرت نمود.در مشهد مقدس از محضر اساتیدی چون ایة الله العظمی مرحوم سید محمود مجتهد سیستانی ، آیه الله میرزا علی آقا فلسفی ، ایة الله سعیدی کاشمری وآیه الله حجت هاشمی خراسانی ، آیه الله سید حسن صالحی ، آیه الله شیخ غلامرضا باقری اصفهانی ، آیه الله شیخ حسن جان مولوی قندهاری ، آیه الله سید جواد فقیه سبزواری و...بهره ها برد. و دروس سطح را تا خارج ادامه داد و مدتی به درس خارج فقه و اصول حضرت آیه الله العظمی فلسفی و همچنین درس خارج فقه و اصول حضرت آیه الله العظمی حاج سید محمود مجتهد سیستانی و مدت کوتاهی در درس مرحوم آیه الله العظمی سید محمد روحانی حاضر شد.
در دانش خطابه , نابغه ای بی نظیر و در ایمان, عمیق و در استقامت و عبادت و سوز وگداز در فراق امام زمان, شگفت اور بود.و حقیر را مدت ۱۲ سال رفاقت و مباحثت و ملازمت معظم له افتخاری والا بودکه خاطراتش یدرک و لا یوصف است.
بسیار با کتاب مفتاح الفلاح شیخ بهائی مانوس بود و سعی وافر در انجام عبادات از واجبات و مستحبات بر اساس آن کتاب داشت .خود را ملزم به انجام عبادات ماه رجب و شعبان میدانست و نسبت به عبادات در ماه رمضان سر از پا نمی شناخت . ارادت خاصی به مکتوبات مرحوم فیض کاشانی و اشعار او در غم فراق امام عصر (عج) داشت . و اشعار بسیاری به اقتفاء از ایشان سرود .طبع شعری روان داشت و به عربی و فارسی شعرهای آئینی میسرود و تخلص شعری اش مصطفی بود . حالت خوف در نمازهایش بخوبی نمایان بود . بکاء و اهل سوز و گداز در فراق امام عصر (ع) بود هر جا بوئی از امام عصر میشنید با اخلاص در آنجا حاضر بود .از حافظه و هوش و ذکاوت فوق العاده ای برخوردار بود .دارای صدای خوش ، حزین و سوز وصف ناشدنی در رثاء سید مظلومان عالم امام حسین (ع) بود در منبر و وعظ دارای سبک خاص خود بود . ودر یک کلمه مخلص بود و درد دین داشت و از منتظران حضرت بقیه الله (عج) بود و روح ولایتی در او موج میزد در اندک زمانی حدود کمتر از 10سال مهمترین منبری مشهد و بیو تات مراجع عظام تقلید در مشهد و قم بلکه تمام ایران گردید با بودن او بسیار از دکانها تخته شده بود لذا محسود بسیاری قرار گرفت در اکثر شهر های ایران مثل مشهد ، تهران ، قم ، اصفهان ، شیراز ، نیشابور ، شاهرود ، سبزوار و... و همچنین در لندن به خطابه و سخنرانی می پرداخت .
بیاد دارم غروب بسیاری از شبهای چهارشنبه را که بهمراه ایشان محضر مرحوم مولوی قندهاری شرفیاب میشدیم ، معظم له عنایت خاصی به مرحوم خبازیان داشت ایشان را کنار خود می نشانید و در اثناء امر میفرمود تا مرحوم خبازیان روضه بخواند و خود بسیار میگریست . بیاد دارم شبی را که ایشان دستمالی را گشودند و یک انگشتر حدید به مرحوم خبازیان هدیه داد و یکی هم به اینجانب داد که تا کنون برسم یادگار و از باب خیر و برکت نزد اینجانب موجود میباشد .
مرحوم خبازیان در هر مجمعی که حاضر میشد مشار بالبنان بود مهمترین منبرهای بیوتات مشهد و مجالس منزل استاد علامه حضرت آیه الله العظمی حاج سید محمود مجتهد سیستانی ، را در مناسبتهای مختلف از اعیاد و وفیات ، مرحوم خبازیان اداره میکرد . و جزو اصحاب سر حضرت آیه الله العظمی حاج سید محمود مجتهد سیستانی بود ، همیشه مورد احترام و عنایت ویژه معظم له قرار داشت . در مجالسی که شیخ مصطفی خبازیان وارد میشد ، بهجت خاصی در چهره حضرت آیه الله العظمی مجتهدی مشاهده میگردید .و بهر حال تنها مرجع و ملجا رفع شبهات دینی و اعتقادی ایشان بلکه همه ما ، همان بیت شریف و آن ذخار علم بود که تا سخن به انجام نرسیده ، دهها پاسخ با احاطه بر منابع مختلف ارائه مینمود .رابطه ایشان با مرحوم استاد بیش از استاد و شاگردی که مرید ، با پیر و مراد بود
مرحوم خبازیان در سال 1370 کتاب موتمرعلماء بغداد تالیف مقاتل بن عطیه بکری را با نام جستجوی حق در بغداد ترجمه نمود و چاپ کرد ، و بدنبال آن کتاب مجالس الحسینیه علی محمد علی الدخیل لبنانی را ترجمه و بنام مجالس حسینی چاپ نمود . سه کتاب دیگر بر اساس منبر های ایشان مرتب شده است که عبارتند از :
- کمند محبت که مشتمل بر 11 سخنرانی ایشان در آخر صفر 1411 در لندن ایراد گردید .
- پدر مهربان . مشتمل بر دو سخنرانی ایشان در نیمه شعبان 1410 برخی از اشعار ایشان در این کتاب مضبوط است .
- دو منبر . مشتمل بر دو سخنرانی ایشان در عید غدیر 1410
لازم بذکر است که این سه اثراخیر توسط یکی از شاگردان ایشان ، جناب حجه الاسلام و المسلمین سید حسن موسوی سبزواری تهیه و تنظیم گردید .
از اشعار اوست :
ای خوش آن روزی که چشمم بر دو چشم یار بود
یار من پیوسته در فکر من افگار بود
روبرویش ، دل بسویش مست بوی دلکشش
گوئیا این ذره ناچیز در گلزار بود
وصف لعل غنچه او کار روز و شام من
آرزویم بوسه ای از خال آن رخسار بود
جز هوای حضرتش در سر هوای غیر نیست
در دیار قلب من کس غیر او دیار نیست
گر ضعیفی مصطفی هر گز نشو نومید از او
کی زاحوال ضعیفان غافل آن سالار بود
از اوست :
خوشا آنکس که مولایش تو باشی
انیس و یار و آقایش تو باشی
خوشا آنکس که رسوای تو باشد
غم پیدا و پنهانش تو باشی
خوشا آنکس که در هنگام مستی
نوای گرم آوایش تو باشی
خوشا آنکس که در باغ جنان هم
رفیق و جار و ماوایش تو باشی
خوشا آنکس که در وادی عشق است
که معشوقش تو صهبایش تو باشی
خوشا آنکس که در ذکر مدام است
کلام و ذکر و هم رایش تو باشی
خوشا آنکس که ترک این جهان گفت
که تا دنیا و عقبایش تو باشی
خوشا آنکس که بی دین است و دنیا
که تا دینش تو دنیایش تو باشی
خوشا آنکس که بی سمع و بصر شد
که گوش و چشم بینایش تو باشی
خوشا آنکس که بی اسم ونشان شد
که اسم وهم مسمایش تو باشی
خوشا آنکس که از جانش گذشته
که جان و نفس علیایش تو باشی
خوشا آنکس که دست از این وآن شست
که تا اولی و اخرایش تو باشی
خوشا آنکس که امروزی امیدش
شفیع صبح فردایش تو باشی
خوشا آنکس که مثل مصطفایت
نگهدارش تو مولایش تو باشی
ازا و ست این ابیات عربی در وصف استاد کل حضرت آیه الله العظمی حاج سید محمود مجتهد سیستانی سروده شده :
یا جامع العلم و الاثار و العمل
یا فائق الانجم ما ذالک الجبل
انت البصیر الذی قد نلت مرتبه
فی عالم الناسوت فا للاهوت و الملل
انت الحکیم الذی جلت صفاتک عن
ذکری و ذکرهم یا فاتح القلل
یا سیدی ، ابی ، حبیبی و راشدی
قد مت فی فراقک یا دافع الجدل
یا من له الحلم والسترصاحب الکرم
ابهجت بالوصل یا من علی الزحل
یا ایها السیستانی ابن الرسول الهدی
ماذا اقول فیک فاعف عن الزلل
لا للا بیات بهاء ، نشات من الصفا
فاقبلوا هدیتی ، و انا الراجی العطاء
فاسم راجی المصطفی ، من له کل الخطاء
و سر انجام مرحوم خبازیان درتاریخ 16 شعبان سال 1413قمری مطابق با سال 1371 شمسی هنگام بازگشت از مجالس نیمه شعبان شهر شیراز ، به تهران آمد و از تهران عازم مشهد بود که بر اثر سانحه هوائی وسقوط هواپیمای مسافربری به معبودش پیوست. یاد و راهش گرامی.
خوش درخشید ولی دولت مستعجل بود .

و جناب حجه الاسلام و المسلمین استاد شیخ مرتضی اسکندری پس از ارتحالش در ماده تاریخ ایشان اینگونه سرود :
زمان اوفتاده زپا میسرود
خطیب شهیر زمان مصطفی
که اگر نون از آخر زمان حذف گردد عدد 1413 قمری بدست خواهد آمد که تاریخ وفات ایشان است .
و اینجانب هم در همان زمان در ماده تاریخ ارتحالش اینگونه سرودم :
نسیمی در خانه را باز کرد
دل نور را پرپر آغاز کرد
سر از گل فتاد ، بلبل آواز کرد
مصطفی با دسته گل پرواز کرد
که اگر گاف از آغاز گل حذف گردد تاریخ 1371 شمسی بدست میاید البته این شعر اشاره به خوابی دارد که پس از ارتحال ایشان دیده شده بود .
این شعر را نیز در ارتحالش سرودم :
آسمانی رفت نزدیک خدا
رفت نزدیک خدای ذو العطا
آمدم از غیب اینگونه نداء
با علی محشور گشته مصطفی
فطوبی له و حسن مآب
دانلود برخی سخنرانیهای مرحوم خبازیان :
