استاد سید جلال الدین آشتیانی
بسياري ازدانشمندان معاصر علوم ديني بهدليل فعاليتهاي چشمگير اين شخصيت ديني
به علامه آشتياني، لقب "ملاصدراي ثاني" دادهاند،
استاد علامه "سيدجلالالدين آشتياني" فرزند "آقاعلي" در سال ۱۳۰۴خورشيدي در آشتيان
ديده به جهان گشود.
وي دوره تحصيلات ابتدايي خود را در دبستان خاقاني آشتيان به پايان رساند و در مكتب خانه،
گلستان سعدي، تاريخ معجم، المقدمات در صرف و نحو، قسمتي از دره نادري و نيز قسمتي
از كتاب شرح سيوطي را فراگرفت .
علامه آشتياني در سال ۱۳۲۳خورشيدي به راهنمايي و تشويق آيت الله "ميرزا ابوالقاسم دانش آشتياني" براي فراگيري علوم ديني و معارف اسلامي عازم حوزه علميه قم شد و پس از فراگيري
دورس مقدماتي در حلقه درس آيت الله طباطبايي حاضر شد.
وي الهيات شفا، اسفار و يك دروه اصول فقه و قسمتي از تفسير قرآن را نزد علامه طباطبايي
فراگرفت و براي تكميل دروس فلسفه و حكمت الهي بهقزوين هجرت كرد و نفس اسفار به
همراه قسمتي ازامورعامه آن را درمحضر فيلسوف محقق آيت الله "ابوالحسن رفيعي قزويني"
آموخت.
علامه آشتياني كه تشنه فراگيري فلسفه و علوم ديني بود، براي تكميل علوم نقلي بهنجف
اشرف هجرت كرد و مدت دو سال درحوزههاي درس مراجع و زعماي حوزه علميه نجف
حضور يافت. استادعلامه آشتياني بيشترين بهره را در عتبات عاليات از محضر مجتهد جامع
مرحوم آيت الله ميرزا "سيد حسن بجنوردي" برد و مدت اندكي نيز در حلقه درس آيات
عظام "سيد محسن حكيم"، شيخ "حسين حلي" و ميرزا "عبدالهادي شيرازي" حضور يافت.
وي، پس از دو سال به ايران مراجعت كرد و در تهران مدتي ازحوزه درس حكيم محقق و
فيلسوف بزرگ شرق مرحوم آقا ميرزا "احمد آشتياني" بهره برد و به فراگيري مشكلات
عرفاني و فلسفي پرداخت .
همچنين درحوزه علميه قم ازمحضر درس اساتيدي چون "سيدمحمدتقي خوانساري"،
"سيدمحمد حجت كوهكمرهاي" و ميرزا "رضا تبريزي" استفاده كرد و شرح منظومه حكمت
و قسمتي از مكاسب و شوارق را درخدمت مرحوم حاج شيخ "مهدي كلاهي" فرا گرفت.
علامه آشتياني درمهرماه سال ۱۳۳۸خورشيدي در دانشكده علوم معقول و منقول دانشگاه
فردوسي مشهد تدريس خود را آغاز كرد و درسال ۱۳۴۵به مرتبه استادي اين دانشگاه ارتقا يافت.
ازاين استاد فرزانه و فيلسوف قرن، ۵۰اثر تحقيقي و تاليف درزمينه فلسفه و عرفان اسلامي
بهجاي مانده است.
استاد علامه آشتياني سرانجام پس از تحمل يك دوره طولاني بيماري، در سوم فرودين ماه
سال ۱۳۸۴در حالي كه تا پايان عمر هرگز تاهل اختيار نكردهبود، روي در نقاب خاك و بال و پر
سوي افلاك كشيد.
استاد در جوانی
استاد در مدرسه امام صادق (ع) مشهد
سالشمار زندگانی استاد :
۱۳۰۴ هجری شمسی: تولد در آشتیان.
۱۳۲۳ هجری شمسی: مهاجرت به قم برای تحصیل علوم دینی.
اقامت در نجف برای استفاده از درس استادان حوزه علمیه آن شهر.
بازگشت به قم و شرکت در درس علامه طباطبایی.
مهاجرت به قزوین و استفاده از محضر میرزا ابوالحسن رفیعی قزوینی.
مهرماه ۱۳۳۸: آغاز تدریس در دانشکده معقول و منقول (دانشکده الهیات و معارف اسلامی) دانشگاه مشهد و مؤسسه وعظ و تبلیغ.
بهمن ماه ۱۳۳۸: تألیف “رساله ای در مبحث وجود” و عرضه آن به دانشکده به منظور استخدام در دانشگاه مشهد، به موجب ماده ۴ قانون تکمیل عده معلمین دانشگاههای شهرستانها (مصوبه ۲۶ اردیبهشت ماه۱۳۳۸)
بهمن ماه ۱۳۳۹: عضویت در انجمن تألیف و ترجمه دانشگاه مشهد به نمایندگی از دانشکده علوم معقول و منقول
خرداد ماه ۱۳۴۰: احراز رتبه دانشیاری.
آذر ماه ۱۳۴۵: نیل به رتبه استادی.
مهر ماه ۱۳۴۶: مأموریت یک ساله به دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران.
بهمن ماه ۱۳۴۸: سخنرانی در آیین بزرگداشت حاج ملاهادی سبزواری در دانشگاه تهران به دعوت مؤسسه مطالعات اسلامی دانشگاه مک گیل کانادا، شعبه تهران با عنوان “سبزواری کیست؟”.
شهریور ماه ۱۳۴۹: شرکت در نخستین “کنگره ملی ایران شناسی” در دانشگاه تهران.
مهر ماه ۱۳۴۹: تصدی مدیریت گروه فلسفه و حکمت اسلامی در دانشکده الهیات و معارف اسلامی دانشگاه فردوسی.
آذر ماه ۱۳۵۲: انتصاب مجدد به مدیریت گروه فلسفه و حکمت اسلامی.
دی ماه ۱۳۵۲: عضویت در کمیته تألیف و ترجمه دانشکده الهیات و معارف اسلامی به موجب رأی هفتادمین جلسه شورای دانشکده مزبور.
آبان ماه ۱۳۵۵: عضویت در شورای پژوهشی دانشگاه فردوسی برای مدت دو سال.
آبان ماه ۱۳۵۵: عضویت در کمیته انتصابات و ترفیعات دانشکده الهیات و معارف اسلامی.
۱۳۵۵: نایل شدن به دریافت جایزه بنیاد فرهنگی البرز به خاطر آثار علمی و پژوهشی.
خرداد ماه ۱۳۷۰: انتصاب به سمت مدیر گروه فلسفه و حکمت اسلامی.
اسفند ماه ۱۳۷۴: عضویت در هیأت تحریریه نشریه علمی- پژوهشی دانشکده الهیات.
خرداد ماه ۱۳۷۵: انتصاب مجدد به سمت مدیر گروه فلسفه و حکمت اسلامی.
آبان ماه ۱۳۷۵: بازنشستگی از خدمت در دانشگاه فردوسی.
اسفند ماه ۱۳۷۶: انتخاب به عنوان “دانشمند برجسته” توسط فرهنگستان علوم جمهوری اسلامی ایران.
شهریور ماه ۱۳۷۷: اشتغال به کار مجدد در دانشکده الهیات به پیشنهاد دانشگاه مشهد و به استناد مجوز کمیسیون امور اجتماعی هیأت محترم دولت.
مهر ماه ۱۳۷۷: برپایی آیین بزرگداشت برای استاد آشتیانی در دانشگاه مشهد.
بهمن ماه: ۱۳۷۷: دریافت جایزه شانزدهمین دوره کتاب سال جمهوری اسلامی ایران به مناسبت انتشار کتاب “شرح قیصری بر فصوص الحکم”
فروردین ماه ۱۳۸۴: بدرود حیات در مشهد.
جعبۀ دریافت:
منبع «رسانۀ مجازی میرداماد»
http://mirdamad.info/multimedia/%d9%85%d8%a8%d8%ad%d8%ab-%d8%ad%d8%af%d9%88%d8%ab-%d8%af%d9%87%d8%b1%db%8c-%d8%a7%d8%b2-%d8%b4%d8%b1%d8%ad-%d9%85%d9%86%d8%b8%d9%88%d9%85%d9%87/